Kasım ayının ilk gününden beri yaşananlar, içimizde önleyemediklerimizin acısı, hepimizi oradan oraya savururken bir önceki yazıda kaldığım yerden devam edemedim sizinle buluşmaya.
4 Kasım, demokrasinin ve iradenin parlamentoda temsilinin ortadan kaldırılışının, AKP-MHP-CHP dayanışmasının bizlere yansıyan halklara ve özgürlüklere vurulan hançerinin üzerinden tam 10 yıl geçti. HDP’nin eşbaşkanlarının ve siyasetçilerinin siyasetten ve özgürlüklerinden koparılışının ardından sözle, sayısal olarak kolaylıkla söylenebilen on yıl. Demokrasinin çöküşünü birlikte yaşadık o günden bugüne değin, 3600 güne sığıverdiler o gün dokunulmazlıkları kaldırılan yoldaşlarımızın hayatı.
Siz anı nasıl hissedersiniz bilmem ama özlem yaşadığınız anlar birkaç dakika sürse de yıllara denk geliverir canınız yanarken. Özgürlükten koparılışın zaman eşdeğeri yoktur, moda ekonomi politik argümanla yaşanmamışlığın ayak izini ölçemezsiniz.
Egemenler; faşizmin ve kapitalizmle ortak rejimine yol verirken, 12 Eylül 1980’de başlatılan özgürlüklerin yok edilişi siyasetçilere, akademisyenlere, insan hakları savunucularına, özgürlük mücadelesi veren tüm örgütlere, gazetecilere, üniversite öğrencilerine, kadınlara, işçilere, çocukların yaşam güvencelerine, geleceklerine değin ulaştı. Yaşamlar yok edilerek sürdü bugüne kadar. Ve sürmeye de niyetli ters yüz edilmedikçe.
6 Kasım; 12 Eylül darbesinin ilk kurumsal yapısının yaşama geçişinin üzerinden 45 yıl geçti. Sürecin üniversitelerde, akademide özerkliğin, eğitim öğretim özgürlüğü yok ede ede sürdü bu güne değin. Sistem tek adam yöneticisinin bir mektupla sona erdirdiği düşünce özgürlüğünün ve temel hak ve özgürlüklerin yok edilişine evriliverdi son kertede. Hukuk ve adalet ortadan kaldırıldı. Barış isteyen araştırmacılar ağır cezada yargılandı. Araştırmalarından, öğrencilerinden, yaşama ekledikleri deneyimlerinden koparıldı. Her akademik kuruma kayyım atanarak kalan araştırmacılar, öğrenciler sistemin denetimine sokuldu, tutuklandı, eğitiminden, özgürlüğünden koparıldı. Akademilerde faşizm sistemin olağan uygulaması haline dönüştü.
9 Kasım HABAŞ’ta Aliağa’da yaşamları yok eden patlama ile bir kez daha iş cinayetlerinin yakıcılığını yaşadık. Her birinin yakınları zamanı geri almak isterken, acıları ifade edilemeyecek boyutta yaşarken canımız yana yana izledik. On dokuz can kapitalizmin potasında, sıcak eriyiklerde, patlamanın, alevlerin içinde yaşamdan koparıldı. Yıllarca yaşama emek verip yakınları ile birlikte hayata güvencesiz koşullarda çalışmak zorunda kalarak tutunan bu canları 9 kasım faciasında yitirdik;
İlker Sığırtmacıoğlu, Hüsnü Ersoy, Göksel Ünaldı, Yasin Taşçı, Uğur Temel, Barış Güney, Orhan Altay, Özcan Efe, Recep Fedai, Abdülkadir (Kadir) Kınacı, Ceylan Bıyıklı, Ferhat Maraşlı, Ersin Oğuz, Mustafa Sert, Kadir Kaan Özçelik, Serkan Kurt, Fatih Işık, Güner Gökçe, Abdullah Kılınç
HABAŞ yüksek ısıda ergitme yapan, çoğunlukla da hurda demirleri ergiten bir 6500 0C’lerde ergitme yapan sistemin potası kopunca yaşanan patlama ve kızgın lavların içinde kalarak can verdiler. Devasa potaları bu sıcaklıkta risksiz taşıyacak bir sistem zorken giderek koşulları zorlayarak çalışan bir sanayide çalışıyorlardı. Bu potalar daha çok hurda demir ergitsin, üretimde daha fazla sermaye biriktirilsin diye boyutu büyütüle büyütüle devasa bir yapıya ulaşılınca, hurdanın ergitme ısısına, taşınan kızgın tonlarca eriyiğin gücüne yetemedi mekanik yapılar. Yetemezdi de ve bedelini işçiler, emekçiler ödedi. Artık fıtrat diyemiyor istihdam masalları ile umut satan gelecek tacirleri. Ama gidip cenazelerde önde saf tutabiliyor, yetkileri bu sisteme son vermek olduğunu bile bile.
Aynı ekibin çevre, orman, tarım ve iklim politikaları ile sömürü mekanizmasını bu coğrafyaya yaymakta olan, yenileri için kapitalistleri ağırlayarak kapitalist devletlere ev sahipliği yapıyor Antalya’da. 10 Kasım’da AKP- MHP- Şirket koalisyonunun ilgili iktidar temsilcileri, COP31 kapitalistlerinin taraftarlarıyla iklim zirvesinin açılışını yaptı. İlk günün konusu tarım politikaları idi. COP 31 boyunca ana tema kapitalizmin yeni sermaye üretim alanı enerji politikaları olacak. Nükleer de dahil olmak üzere yenilenebilir olduğu iddia edilen tüm politikalar için yeni uygulama kararlarında ortaklaşacaklar. Bu coğrafyanın en önemli geçimlik yaşam konusu tarımla başladı zirve. Tarım alanların nasıl el koyarız diye tartışılacak, program çıkarıp Ortadoğu ve Türkiye için tarım politikalarını belirleyecekler. Türkiye bu konuda yeterince hazırlığını tamamladı. Zeytinliklerin maden ve enerji şirketlerine devri için yasal düzenlemeleri tamamlayıp işi meşrulaştırdı. Su havzaları için sektörel su tahsis ajandasını çıkartmaya başladı. Geçimlik tarım alanlarını birleştirip endüstriyel tarıma açan toprak toplulaştırma yasasını da tamamlayıp yürürlüğe soktu. Alınacak yeni kararlarla geçimlik tarım alanları endüstriyel tarıma dönüştürülüp COP 31 sponsoru şirketlerden başlayarak endüstriyel tarım için tahsisi gerçekleşebilir. Tabi bu alanlarda kullanılacak ürün çeşidini de COP31’in katılımcı devletleri belirler. COP 31’in sponsor STK’ları ve üniversite temsilcisi yandaşları da bu ürünlerin önemi, kullanılacak suyun öncelikli alan olarak bu alanlarda uygulanması gerektiği, bu alanları güçlendirecek yenilenebilir enerji üretimlerini belirleyerek, sermaye ajandalarını çıkartabilirler ve tanıtabilirler. Bu arada kimse umutlanmasın fosil yakıtlarla, nükleer sanayi ile ilgili üretimlerde de COP31 stratejileri ortak bir kararla desteklenmeye devam edilir. BM COP31 zirvesinin temel belirleyicilerinden biri de finans kurumları, bankalar ve diğerleri. Onlar da şirketlere verecekleri destekler, krediler için aracılık yapacak şekilde çoktan konuşlandılar COP31 alanına.
Ekoloji örgütleri, yaşamdan yana politik tutum alan, emek ve meslek örgütleri, siyasi partiler ise Halkların İklim Zirvesi’nde karşı sözü kuracak. Kararlı tutumlarını bir kez daha Antalya’da dünya halklarına duyuracak.
Bir kez daha hatırlatalım; önümüzdeki dönemde kapitalizmin yok ediş çarkına planlarına karşı hazırız. Sözümüzü yaşamın içinde, alanlarda kuracağız, tutumumuzu politik alanda yaşama geçireceğiz, yaşamın özgürlüğü için emek veren tüm örgütler olarak hazırız…
Ne karar alırlarsa alsınlar…
