Müzakerede diplomasi, politik mücadelede müzakere sürecini tıkayan tutumların sahiplerine karşı anlayacakları dille cevap esastır. Şu ana kadar yaptığımız da budur.
Müzakerede diplomatik tavır müzakere sürecinin ülkedeki kaosa rağmen devam etmesini sağlayan en başarılı etken oldu. Bu başarı fiili olarak baş müzakerecilik ve koordinatörlük yapan Öcalan’a ve müzakeredeki işlevi gereği, Dem Parti İmralı heyetine aittir. Diplomatik dil “tatlı-sert” bir dildir ve kamuoyuna yansıyan müzakere süreci ile ilgili tutanaklar bu dilin sonuç verdiğini göstermiştir.
Müzakere sürecini tıkayan iktidarın ve “norm dışı devletin” tutumlarına onların anlayacağı dille cevap veren Hareket’in ve özellikle yurt dışındaki özgür medyanın “sert dili” de sonuç vermiştir.
Elde edilen sonuç şudur: Devlet sözcüleri ve İktidar müzakere sürecinin amacını “silahsızlandırma ve Hareket’i tasfiye ile sınırlandırma” dilinde ısrar ederken, Ankara’da yapılan bir konferansta MİT Başkanı İbrahim Kalın “silahsızlanmanın yetmeyeceğini, demokrasi ve demokratik reformların, “önce sen şunu yap, sonra ben bunu yaparım” yöntemiyle değil, paralellik yöntemiyle gerçekleşme zorunluğunu ve –muğlak olsa da- Kürt sorununun varlığını dile getirmiş ve böylece devlet dilinde değişimin “işaretini” vermiştir.
Öteden beri hem Öcalan, hem Hareket, hem de tüm özgür medya “dilde değişimin” “başlangıç” için büyük önemini vurgulamış ve MİT Başkanı’nın konuşması ile birlikte “dilin değişiminde” ilk işareti vermiştir.
“Müzakere sürecinin Hareket tarafından yavaşlatıldığı ve hâlâ Terörsüz Türkiye teriminin kullanılması” gibi gerçeği yansıtmayan hususlar bir yana bırakılırsa “demokrasi ve demokratik reformlara” yapılan vurgu büyük önem taşımaktadır. Çünkü bu vurgunun mevhum-u muhalifinden mevcut rejimin “demokratik olmadığı” sonucu kendiliğinden çıkmaktadır. Kalın’ın bu konudaki üslubundan hareketle kimileri “rejimi daha da demokratik hale getirmekten söz ettiğini” iddia edecek olsa da “az ahlaklı rejim olmaz”, binaenaleyh Kalın rejimin demokrasi olmadığını “itiraf” etmiştir. İtirafın önemi, “demokrasi” sözünü en son dile getirecek olan MİT’in, müzakere süreci boyunca “demokrasi” sözünü ağzına almayan diğer devlet kurumları ve İktidarın karşısında “demokrasinin zorunluğunu” ilk dile getiren devlet kurumu olmasıdır.
Evet, bu olgu devletin ve TBMM Başkanı Kurtulmuş’un da Kalın’a katılmış olmasından hareketle İktidarın dilinde bir “değişimin” işaretidir, ama sadece “işaretidir.” Esas olan uygulamadır.
Dem Parti’den yapılan açıklamalara göre iki yılın sonunda Öcalan’ın sekretarya üyeleriyle daha elverişli bir koğuşa çıkması, “koordinatörlük görevine resmen başlayacağı yolundaki açıklamalar” ve TBMM’de süreci denetleyecek bir komisyonun kurulacağına” dair Kurtulmuş’un sözleri “uygulamanın” başlayacağına dair de “olumlu işaretlerdir.” Uygulamanın başladığını söyleyebilmemiz için “hapishane koğuşunun” kelimenin gerçek anlamında “eve” dönüşmesi, Öcalan’ın koordinatörlüğünün ve yetkilerinin, koordinasyon kurulunun amaca uygun bileşiminin resmen ve hukuken ilan edilmesi ve sözü edilen Meclis komisyonunun tüm partileri eşitlik temelinde kapsayan bir komisyon olması, Kalın’ın dile getirdiği “demokratik reformlardan” önce AİHM ve AYM’nin kararlarının otomatik uygulanması, Demirtaş, Yüksekdağ ve arkadaşları ile Kavala ve benzerlerinin serbest bırakılması, acilen tüm hasta tutsakların tahliyesi, yeni reform ve kanun gerektirmeden, bir talimatla kayyımların tasfiye edilmesi gerekmektedir.
Önemlerine rağmen, halkın ifadesiyle söylersem, şimdilik elimizde –uğurlu olduğu söylenen- bir “nal” vardır ve işimiz “üç nal ve bir atı” bulmaya kalmıştır.
O nedenle eldeki uğurlu nalı uğur getirsin diye evlerimizin kapısına asmalı, İmralı’da, Kandil’de, özgür medyada “dildeki değişim işaretini” ve “uygulanmak üzere olan somut adımları” aynı nezaketle selamladıktan sonra her birimiz misyonumuzla ilgili özgün dillerimize dönmeliyiz.
Yani müzakere sürecinde diplomatik dil ve tutuma, politik mücadelede yani “üç nal ve atı” arama işinde, bu atı çalanlara anlayacakları dilde cevap verme ve tutum alma haline dönmeliyiz.
“Üç nal ve at” nedir?
“Demokratik entegrasyon ve tüm yerellerin, etnik temelde değil idari temelde merkezden özerkliğidir. Yani “devletin “Türk ulus devletinden” makul biçimde geri adım atması, bunun karşılığında Kürt Özgürlük Hareketi’nin de “üniter, yani toprağı bütün ve sınırları dokunulmaz yapısına” doğru, 1963 yılından beri kabul ettiği yönde yürümesidir.
Yani hep birlikte “iki eşit millet, tek demokratik devlete” doğru…
