• İletişim
  • Yazarlar
  • Gizlilik Politikası
21 Kasım 2026 Cumartesi
Sonuç Yok
Tüm Sonuçları Görüntüle
ABONE OL!
GİRİŞ YAP
Yeni Yaşam Gazetesi
JIN
  • Anasayfa
  • Gündem
    • Güncel
    • Yaşam
    • Söyleşi
    • Forum
    • Politika
  • Günün Manşeti
    • Karikatür
  • Kadın
  • Dünya
    • Ortadoğu
  • Kültür
  • Ekoloji
  • Emek
  • Yazarlar
  • Panorama
    • Panorama 2025
    • Panorama 2024
    • Panorama 2023
    • Panorama 2022
  • Tümü
  • Anasayfa
  • Gündem
    • Güncel
    • Yaşam
    • Söyleşi
    • Forum
    • Politika
  • Günün Manşeti
    • Karikatür
  • Kadın
  • Dünya
    • Ortadoğu
  • Kültür
  • Ekoloji
  • Emek
  • Yazarlar
  • Panorama
    • Panorama 2025
    • Panorama 2024
    • Panorama 2023
    • Panorama 2022
  • Tümü
Sonuç Yok
Tüm Sonuçları Görüntüle
Yeni Yaşam Gazetesi
Sonuç Yok
Tüm Sonuçları Görüntüle
Ana Sayfa Editörün Seçtikleri

32 yıldır bir mezarın, bir kemiğin izinde: Devlet yas hakkımızı dahi tanımıyor

21 Kasım 2026 Cumartesi - 10:02
Kategori: Editörün Seçtikleri, Güncel

Çatışmalı süreçte kardeşini kaybeden Mehmet Ali Kazan, 32 yıldır sürdürdüğü mezar arayışı için savcılığa başvurdu. Kazan, kardeşinin naaşının yerini öğrenmeyi talep ediyor

Kürdistan’daki savaş ve çatışmalı süreçte özgürlük mücadelesinde birçok kişi yaşamını yitirdi. Özgürlük mücadelesinde yaşamını yitirenlerin cenazelerine aileleri ulaşamadı. Aileler çocuklarının cenazelerini hem devlet tarafından mezarlıklarından çıkarılarak kaçırılması hem de yasaklı bölgelere giriş yapılmadığı için alamadı. Bazılarının ise akıbeti bilinmiyor. Ailelerin cenazeleri bulma ve bir mezar yapma arayışı devam ediyor.

32 yıldır kardeşinin mezarını arıyor

Mehmet Ali Kazan, 32 yıldır kardeşi Bülent Kazan’ın (Bager) mezarını bulmak için mücadele eden binlerce kişiden biri. Mehmet Ali Kazan çatışmalı süreçte iki kardeşi olan Murat Kazan (Bager), Bülent Kazan (Bager) ve kayınbiraderi Ramazan Başaran’ı (Brusk) kaybetti. Bülent Kazan (Bager) 1990’da PKK’ye katıldı ve 1994’te Pasur’da (Kulp) korucularla girdiği bir çatışmada yaşamını yitirdi. Kazan ailesi sonraki yıllarda çocuklarının yaşamını yitirdiği bilgisini alır ama mezarına dair hiçbir bilgi bulamaz. 2013’te Bülent Kazan ile birlikte katılım yapan çocukluk arkadaşı ve dağda aynı grup içinde olan Veysel Yakar, cezaevinden aileye gönderdiği mektupta Bülent Kazan’ın Pasur’a bağlı Kuyê (İslamköy) ve Şeyhbûba (Özbek) köyü yakınlarında yaşamını yitirdiğine yer verir.

7 Eylül’de Veysel Yakar, Kazan ailesine gönderdiği mektupta, aynı bilgilere yer vererek, taziye kurulması önerisinde bulundu. Bunun üzerine Kazan ailesi, avukatları aracılığıyla Kulp Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmek üzere İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvuruda bulundu. Başvuruda, “Müvekkilin kardeşi Bülent Kazan’ın 1993-1994 yıllarında Diyarbakır İli Kulp ilçesinde (İslamköy ve Özbek Köyü yakınlarında) yaşamını yitirdiğine ilişkin bilginin doğruluğunun araştırılması; olayın gerçekliğinin, ölüm şeklinin, cesedin güvenlik güçleri veya diğer kamu görevlilerince alınıp alınmadığının, naaşın akıbetinin ve gömü yerinin tespiti; kimlik tespiti bakımından gerekli görülmesi halinde müvekkilinden DNA örneği alınarak adli tıp incelemesi yapılması; eşleşme halinde naaşın müvekkile teslim edilmesi ve gerekli diğer tüm adli/idari işlemlerin yerine getirilmesi talebidir” denildi.

‘Baskılar hiç bitmedi’

Bülent Kazan’ın yaşamını yitirmesine ilişkin detayları anlatan abisi Mehmet Ali Kazan, “Dağdayken 1994 yılında içinde olduğu birlikle birlikte başka yere geçmek üzere yola çıktıklarında yolunu kaybederek arkadaşlarından kopuyor. Sabah saatlerinde korucularla karşılaşması üzerine Kulp’un (Pasur) İslamköyü’nde (Kûye) girdikleri çatışmada şehit düşüyor. O yıllarda bir şekilde Bülent’in şehit düştüğüne dair babama haber gönderiliyor. Tabi bu süreçlerde ailemize yönelik yoğun saldırı ve baskılar gerçekleşiyor. Ben 1993-1996 yılları arasında cezaevindeyken Hizbullah ve kontrgerilla, saldırılar yaparak ailemizde dört kişiyi yaralıyor. Ailemiz tamamen devletin hedefi haline geliyor. Bu baskılar daha da yoğunlaşınca aile, olanak ve imkanlar olmadığı için Suriçi’nden ancak Ofis’e taşınabiliyor. Ben de cezaevinden çıktıktan sonra eşim ve üç çocuğumla beraber İstanbul’a taşınmak zorunda kaldım. Buna rağmen ne saldırılar ne baskılar bitti” dedi.

‘Annem bir mezar hasretiyle vefat etti’

2011-2013 yıllarında da kardeşinin cenazesini bulmak için cezaevindeki arkadaşlarıyla iletişime geçtiğini ifade eden Mehmet Ali Kazan, “O dönem kardeşimle aynı grup içinde olan Veysel Yakar arkadaş bize bir mektup göndererek kardeşimin şehadetini doğruladı. Veysel arkadaş sadece dağdaki mücadele arkadaşı değildi. Mahalle, okul ve çocukluk arkadaşıydı zaten birlikte katılım yapmışlardı. Bu nedenle Veysel arkadaşın beyanının esas alınması gerekiyor. Hem İstanbul’daki hem de Amed’deki MEBYA-DER’e başvurumuzun amacı da budur. Veysel Yakar arkadaş son olarak 7 Eylül’de bize tekrar bir mektup gönderdi. Orada da söylediği şeyleri tekrar dile getiriyordu. Bu yüzden bizim tabi ki talebimiz var. Üzerinden tam 32 yıl geçmiş. Benim annem bir mezar hasretiyle vefat etti. Annemin ruh halini anlatmam mümkün değil. Çocukları dağda gerilla, ailesinden dört kişi vurulmuş, her gün gözaltı ve baskılar var, bir oğlu memleketinden sürgün edilmiş. Annem bu dertlerden kanser oldu. Annemin bize bir vasiyeti vardı: ‘Oğlumun bir kemiğini de bulsanız mezarımı açın yanıma gömün’ diyordu” ifadelerini kullandı.

‘Devlet, yas hakkımızı dahi tanımıyor’

Devletin kendilerine yas ve ölüye saygı hakkı dahi tanımadığını belirten Mehmet Ali Kazan, “Kendi gözlerimle Licê’deki mezarlıkların tahribatına şahit oldum. O mezarların tüm taşları yerle bir edildi. Bu nasıl bir kin, bu nasıl bir öfke? 1990’larda faili meçhullerden dolayı sokaklarda kan akıyordu. Halk korkudan cenazesine sahip çıkamıyordu. Kürtleri öldürmek için sürek avı vardı. Önümüzde ölüye bile saldıran bir zihniyet ve sistem var. Şimdi geldiğimiz aşamada demokratik bir iklimden bahsediliyor. Ancak her gün basın susturuluyor, kayyımlar atanıyor, cezaevlerinden cenazeler çıkıyor… Eğer bu süreç demokratik bir şekilde ilerleyecekse devletin önce Kürdistan’dan asker, korucu ve kolluk kuvvetlerini çekmesi gerekiyor. Kayyımları geri çeksin. Binlerce insanımızın mezarı yok. Kemiklerimizi arıyoruz. Beykoz yolunun kenarında naylon poşet ve sepetlerin içinde un ufak olmuş kemikler ailelerin kucaklarına veriliyor ya da hiç verilmiyor. Bu kabul edilecek bir şey mi? Önce bunların çözülmesi lazım” diye konuştu.

Mehmet Ali Kazan, sözlerini şöyle sürdürdü:

“Benim kardeşim de diğer bütün arkadaşları gibi Kürdistan’da şehit düştü. O yüzden bütün Kürt halkının bu dağlara karşı saygılı olması lazım. Bu ülkenin taşında toprağında büyük emek var. Kardeşimin cezaevinde olan arkadaşı bize mektup gönderdiğinde, mektupta Bülent ile ilgili bir anıdan bahsediliyor. O ve arkadaşları mağarada soğuktan titrerken içtikleri sigarayı avuçlarına alıp, ‘Eğer burada şehadete ulaşırsak ve devrim olursa halkımız burada neler yaşadığımızı bilecek mi’ diye sormuşlar. Dolayısıyla bunları göz önüne alarak hareket etmeliyiz. Cezaevlerinde olan arkadaşlarımızın anne babaları vefat ediyor. Onların cenazelerine katılarak son görevlerini yerine getirmelerine bile izin verilmiyor. Yıllar sonra çocuklarımızın şehadetine ilişkin duyumlar alıyoruz. Bu gençler aç, susuz, fedakarlık ve büyük bedellerle cesaret gösterdiler. O kahramanların anısı önünde saygıyla eğiliyorum. Onlarla gurur duyuyoruz.”

‘Mezarsız insan olur mu?’

Kardeşinin mezarının bulunmasına dair gerekli araştırmanın yapılmasını isteyen Mehmet Ali Kazan, “Biz onun şehit olduğunu biliyoruz. Yol arkadaşlarının mektuplar üzerinden şehadetlerine ilişkin gelen bilgiler var. Yer var, mevki var ama henüz mezarını bulmuş değiliz. Kurumlarımız üzerinden hareket ederek avukatla birlikte başvurumuzu yaptık. Hukuki süreci yeni başlattık. Avukatlarımıza vekaletnameyi verdik. Kulp Savcılığına başvurumuzun gittiğini bildirdiler. Biz bu davanın peşini asla bırakmayacağız. Biz manevi olarak yas tutma hakkımızı talep ediyoruz. Mezar yerlerinin bulunması ve mezarlarının da şehitliklere nakledilmesi için bir kemik bile bulursak peşini bırakmayacağız. Mezarsız insan olur mu? Kardeşimin mezarının bulunmasını istiyorum. Bu devletin kayıtlarında kesin olarak var. Bu bilgilerin tarafımıza iletilmesi ve bununla birlikte yas tutma hakkımızı kullanarak mücadeleye devam edeceğiz. Sonuna kadar halkımızla birlikte mücadelenin içinde olan neferler olarak yerimizi almaya devam edeceğiz” dedi.

Haber: Roza Arpa\MA

PaylaşTweetGönderPaylaşGönder
Önceki Haber

Zürih’te ilk kez düzenlenen Kürt Film Festivali başladı

SON HABERLER

32 yıldır bir mezarın, bir kemiğin izinde: Devlet yas hakkımızı dahi tanımıyor

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

Zürih’te ilk kez düzenlenen Kürt Film Festivali başladı

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

DİKASUM Müdürü Ebru Eker: Derinleşen bir kadın yoksulluğu var

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

32 yılın ardından tahliye olan Yıldırım: Barışın toplumsallaşması gerekir

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

Çakmak: Çerçeve yasa yürürlüğe girmeli, hasta tutsaklar tahliye edilmeli

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

Birçok kentte sağanak, rüzgâr ve kar bekleniyor

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

Beka siyasetinin sınırları: Kürt meselesi, demokrasi ve toplumsal barış

Yazar: Yeni Yaşam
21 Kasım 2026

Bir Kategori Seçin Lütfen…

  • İletişim
  • Yazarlar
  • Gizlilik Politikası
[email protected]

© 2022 Yeni Yaşam Gazetesi - Tüm Hakları Saklıdır

Welcome Back!

Login to your account below

Forgotten Password?

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Log In

Add New Playlist

E-gazete aboneliği için tıklayınız.

Sonuç Yok
Tüm Sonuçları Görüntüle
  • Tümü
  • Güncel
  • Yaşam
  • Söyleşi
  • Forum
  • Politika
  • Kadın
  • Dünya
  • Ortadoğu
  • Kültür
  • Emek-Ekonomi
  • Ekoloji
  • Emek-Ekonomi
  • Yazarlar
  • Editörün Seçtikleri
  • Panorama
    • Panorama 2025
    • Panorama 2024
    • Panorama 2023
    • Panorama 2022
  • Karikatür
  • Günün Manşeti

© 2022 Yeni Yaşam Gazetesi - Tüm Hakları Saklıdır