Şili’nin başkenti Santiago’da, Pinochet dönemi mağdurlarının akıbetini araştıran devlet personellerinin görevine son verilmesi büyük bir protestoya dönüştü
Şili’nin başkenti Santiago’da, Pinochet diktatörlüğü döneminde gözaltındayken kaybolan vatandaşların yakınları ve üniversite öğrencileri, “Gözaltındayken Kaybolanları Arama Planı” personelinin işten çıkarılmasını protesto etti.
Kayıp yakınları ve öğrencilerin katıldığı eylemde, kararın geçmişle yüzleşme sürecine zarar verdiğini vurguladı.
Pinochet diktatörlüğü: Şili’de kayıplar
Şili’de Pinochet diktatörlüğü (1973–1990) dönemi, Latin Amerika tarihindeki en sistematik insan hakları ihlallerinden biri olarak kabul edildi. Şili’de 11 Eylül 1973’te askeri darbeyle sosyalist Devlet Başkanı Salvador Allende’yi deviren General Pinochet, yönetime el koydu.
Pinochet’nin 17 yıl süren diktatörlük döneminde yaklaşık 3 bin sivilin öldürüldüğü veya kaybolduğu, on binlerce kişinin işkence gördüğü ve 200 bin kişinin sürgün hayatı yaşadığı tahmin ediliyor. Yaklaşık 40 bin kişi siyasi nedenlerle tutuklandı ve ağır işkencelerden geçti.
Ulusal Arama Planı
Bu dönem ilk kez Şili devleti, kayıpların akıbetini bulma sorumluluğunu ailelerin omuzlarından alıp tamamen kendi üzerine aldığını ilan etti. Şili Devlet Başkanı Gabriel Boric, ülkede binlerce kişinin kaybolduğu ve öldürüldüğü diktatörlük dönemini başlatan, Pinochet önderliğinde yapılan darbenin 50. yıl dönümünden kısa bir süre önce, “ulusal arama planını” onayladı. Şimdiye kadar sadece 307’sinin cenazesine ulaşıldı. Kayıp yakınları (özellikle AFDD – Gözaltında Kaybolan Aileleri Derneği), yıllardır “Neredeler?” sorusuyla sokaklarda. Bu hareket, sadece cenazeleri bulmayı değil, aynı zamanda sorumluların (DINA ve CNI gibi gizli servis elemanlarının) yargılanmasını da istiyor.
DIŞ HABERLER
